Lekkers van die Rooie

Ik ben Berdien. Rood haar, felle lippenstift, kleurrijke kleren en een keuken die altijd naar iets lekkers ruikt. Ik woon in het prachtige Haarzuilens, met drie kinderen, een tuin waar in de zomer het beste festivalletje van de streek plaatsvindt, en een oven die bijna nooit uitgaat. Opgegroeid met eerlijk eten Mijn ouders zetten in de jaren '90 al pompoenpitten op tafel in plaats van nootjes. Nori, Miso.. Die liefde voor puur, eerlijk eten is er nooit meer uitgegaan. Het zit in hoe ik kook, in wat ik mijn kinderen voorschotel, en in elke zak granola die ik bak. Koken is voor mij geen hobby. Het is wie ik ben. Ik maak het liefst gerechten waar de tijd in zit: stoofpotjes die de hele middag sudderen, soepen die de buurt ruiken. Dik, grof, vol smaak. Recepten volg ik niet, ik voel wanneer het klopt. Tijdens de coronatijd kookte ik voor de buurt. Gewoon, omdat het kon, en omdat mensen iets warms verdienden. Erwtensoep voor tachtig man voor een bedrijf. Friese wentelteefjes op een markt. Het begon klein, maar het voelde als iets echts. Dát was het begin van Lekkers van die Rooie. Van oven naar boerderijwinkel. Wat begon als een baksel voor familie en vrienden groeide stap voor stap uit tot iets groters. Mijn granola ligt inmiddels bij boerderij- en delicatessenwinkels in de regio, bij een prachtige B&B om de hoek en ik sta op markten waar ik mensen zie proeven en meteen terugkomen.

Ik rij zelf met een krat zakken op de achterbank. Plak de etiketten met de hand. En ik bak nog altijd in dezelfde oven, hier in Haarzuilens. Granola met karakter en dat is ook precies wat het is. Grove ingrediënten die je kunt zien en proeven. Noten, zaden, honing, een vleugje kaneel. Klein gebakken, vers, met aandacht. Geen fabrieksproces, geen grote partijen. Gewoon ik, mijn oven, en het gevoel dat dit precies is wat het moet zijn. Ik ben er trots op. En dat merk je aan elke hap.